Plan een gesprek
Blog

"Want al gevend ontvangen wij"

Decoration Angel

De drang om iets terug te geven

Nu mijn kinderen ouder en zelfstandiger worden - en eerlijk gezegd liever tijd doorbrengen met hun vrienden dan met mij (Wat? Ik ben zo leuk!) - heb ik meer vrije tijd gekregen. Deze verschuiving, in combinatie met het bereiken van de middelbare leeftijd, heeft een sterke wens aangewakkerd om iets terug te geven en jongere generaties te steunen.

Ik ben in mijn leven ongelooflijk bevoorrecht geweest: gesteund in mijn keuzes en gefinancierd door wat eindeloze studies en certificeringen leken. Nu voelt het echt alsof het tijd is om het door te geven.

Deze drijfveer heeft me ertoe gebracht actief verschillende vrijwilligersrollen op te pakken:

  • Het mentoren van een jonge vrouw die de eerste in haar gezin is die naar de universiteit gaat.
  • Het coachen van vrouwen bij ingrijpende loopbaanovergangen.
  • Bestuurslid zijn van BECA, een kleine ngo die een tweetalige school in Honduras runt.
  • Helpen bij het mede-organiseren van meditatielessen.

Het punt van dit delen is niet om "mijn eigen lof te zingen", maar om dieper in te gaan op het waarom achter deze handelingen. Waarom voelen we de drang om te geven? En wat krijgen we precies terug?

De geest van belangeloos geven

Onlangs kwam ik een prachtig gebed tegen dat aan Franciscus van Assisi wordt toegeschreven. Hoewel ik niet religieus ben, sprak de geest van het gedicht diep over het geven. Een paar regels vatten de essentie samen die ik wil benadrukken:

O, goddelijke meester, laat mij niet zozeer zoeken naar getroost worden, maar naar troosten, naar begrepen worden, maar naar begrijpen, naar bemind worden, maar naar beminnen. Want al gevend ontvangen wij...

Dit concept is krachtig. Wanneer we onze liefde, een luisterend oor, tijd, energie, vaardigheden of geld geven zonder enige verwachting van een transactionele tegenprestatie - dan is dat belangeloos geven. Het is geven voor de pure vreugde, het plezier en de mogelijke positieve impact op de ontvanger.

Ik maak onderscheid tussen dit soort geven en transactioneel geven (bijvoorbeeld melk kopen en verwachten dat het drinkbaar is; werken en een salaris verwachten). Hoewel transactioneel geven essentieel is voor de handel, wil ik me vandaag richten op de diep verrijkende aard van belangeloos geven.

De wetenschap van ontvangen: de helper's high

Wat "ontvangen" we dus precies als we vrijgevig en belangeloos geven?

Het bewijs is niet alleen filosofisch; het is biologisch. Neurowetenschap bevestigt dat we, als we vrijgevig zijn, de “Helper's High” ervaren. Vrijgevig zijn activeert hetzelfde deel van de hersenen als andere aangename ervaringen, zoals lekker eten of lachen om een grap.

Dit wordt aangedreven door een cascade van positieve neurotransmitters:

  • Dopamine: de "feel-good"-stof, vrijgegeven omdat ons brein vreugde vindt in het geven.
  • Serotonine en oxytocine: vrijgegeven waardoor we ons liefdevol voelen, warmte jegens een ander ervaren en verbondenheid bevorderen.

Deze neurotransmitters creëren een positieve terugkoppelingslus: vreugde voelen maakt dat we willen geven, en geven laat ons meer vreugde voelen.

Naast de directe high heeft geven diepgaande voordelen op de lange termijn. Onderzoekers van de Blue Zones (regio's met 's werelds hoogste concentratie honderdjarigen), zoals Dan Buettner, hebben ontdekt dat voortdurende sociale betrokkenheid en anderen helpen een factor is die een sterk gevoel van doel voedt en een gevoel van erbij horen bevordert (beide kernbehoeften van mensen). Vrijwilligerswerk in de gemeenschap is een van de krachtigste stappen die individuen kunnen zetten om gezondheid en geluk te verbeteren, eenzaamheid te bestrijden en zelfs stress, angst en fysieke pijn te verlichten.

Uiteindelijk laat geven ons goed voelen, geeft het vreugde en doel, bevordert het verbondenheid en helpt het ons langer te leven.

De kracht en het gevaar van hoe we geven

Laten we nu kijken naar wat we geven en hoe we het geven. Deze vraag brengt me terug naar mijn tijd als aardrijkskundelerares, waar we in de klas vaak de voordelen en aanzienlijke problemen van buitenlandse ontwikkelingshulp bestudeerden. Mijn vader werkte zijn hele leven in ontwikkelingswerk, en door zowel zijn ervaring als de vele casestudy's die we behandelden, was de les duidelijk: geven is niet altijd effectief. De kwaliteit en methode van geven doen er enorm toe.

Door de bril van coaching en Positive Intelligence herken ik dat mijn eigen neiging om te "behagen" (een copingmechanisme dat veel mensen hebben) oprecht geven soms kan veranderen in redden of repareren. In noodsituaties is dat nodig. Maar bij coaching of mentoring kan een Pleaser de ander onbedoeld ontkrachten door te impliceren: "Jij kunt dit niet, dus ik moet het voor je oplossen."

De meest bekrachtigende vorm van geven weerspiegelt het motto: “Geef een man een vis en hij heeft een dag te eten; leer een man vissen en hij heeft zijn leven lang te eten.”

Dit brengt ons bij dienend leiderschap - een moreel gefundeerde benadering waarbij de voornaamste focus ligt op het vervullen van de behoeften en groei van anderen, zelfs binnen een ruilrelatie (zoals betaald worden). Hoewel deze stijl wordt gekenmerkt door nederigheid, empathie en toewijding aan de groei van anderen, moet ze met evenwicht worden beoefend. Ongecontroleerd kan ze leiden tot uitputting, burn-out, wrok en zelfs ontkrachting.

Als dienend leiderschap goed wordt beoefend, heeft het een besmettelijk effect:

  • Het verbetert het welzijn, het gemeenschapsgevoel en het erbij horen van degenen die de steun ontvangen.
  • Het bevordert prosociaal gedrag in de hele gemeenschap.
  • Cruciaal: het bevordert de groei van persoonlijk leiderschap bij anderen, waardoor ze gemotiveerd raken de leiding te nemen en meer vreugde in hun eigen werk te voelen.

Word een Fundi

Nu de feestdagen naderen - een tijd vol cadeaus, gelach, lekker eten en gezelschap - laten we zowel de vreugde van transactioneel geven als de diepte van belangeloos geven omarmen.

Maar laten we ook naar de langere termijn kijken. Laten we ons ertoe verbinden niet alleen "vis" te geven, maar anderen te leren vissen.

Deze toewijding wordt prachtig weergegeven door het Swahili-concept van een "Fundi". Een Fundi is iemand die met hulp van de gemeenschap een vak onder de knie krijgt, het beoefent en het vervolgens, cruciaal, doorgeeft aan de volgende generatie.

Dit weerspiegelt de hoogste vorm van bekrachtigend leiderschap: leiderschap waarvan het werk is toekomstige leiders te faciliteren, te mentoren en les te geven, in plaats van de schijnwerpers op te eisen.

Het grootste dat we kunnen ontvangen, is het besef dat ons geven een ander heeft bekrachtigd om nu zelf te geven en les te geven.

Kies dit seizoen voor het zijn van een Fundi. Geef het geschenk van je wijsheid, je mentorschap en je geloof in anderen. Als je investeert in het potentieel van anderen, ontvang je niet alleen een "Helper's High" - je ontvangt de diepe, blijvende nalatenschap van bekrachtigde gemeenschappen en toekomstige leiders.