Plan een gesprek
Blog

Overgangen omarmen: van uitdagingen naar kansen

Nu ik terugkijk op bijna drie jaar sinds ik van een loopbaan in het onderwijs overstapte naar mijn eigen coachingbedrijf, word ik herinnerd aan de enorme uitdagingen en beloningen die deze reis me heeft gebracht. Van het ene pad naar het andere overstappen is nooit gemakkelijk, maar leidt vaak tot diepgaande groei.

Butterfly

De constante van verandering en de uitdaging van overgangen

De herfst is voor velen van ons een tijd van overgang. Of het nu gaat om terugkeren naar het werk na een zomervakantie, kinderen weer naar school sturen, of bedrijven die beseffen dat ze nog maar een paar maanden hebben om hun doelen voor het jaar te halen: de verschuiving kan groot zijn. Voor wie in een streek woont met kortere en koudere dagen, voegt de seizoenswisseling een extra laag toe aan deze aanpassingsperiode.

Verandering is een constante, en daarmee de noodzaak om voortdurend bij te stellen. Jeff Bridges noemt deze ervaring “The Neutral Zone” (de neutrale zone) — die tussentijd waarin het oude weg is maar het nieuwe nog niet volledig is gevestigd. Het is een cruciale periode voor psychologische herijking en het aanleren van nieuwe patronen.

Door de neutrale zone navigeren

Een overgang succesvol doorlopen vraagt om het loslaten van oude gewoonten en soms zelfs van delen van onze identiteit. Voor mij was het verlaten van een loopbaan van 20 jaar in het onderwijs om coach te worden ingrijpend. Het was een reis van rouw om het einde van een belangrijk hoofdstuk en van onderzoek naar wie ik ben voorbij mijn vorige rollen. Een groot deel van mijn identiteit was verbonden met mijn werk, waardoor deze overgang extra uitdagend was.

Als coach help ik anderen hun kern te ontdekken. Wat blijft constant door alle verandering heen? Dat ontdekken kan een houvast zijn midden in de onrust. Maar overgangen bieden ook kansen: welke nieuwe gewoonten, vormen, identiteiten en doelen wil je creëren? Voor mij ging het erom mezelf opnieuw te ontdekken en niet toe te laten dat eerdere ervaringen mijn keuzes van nu bepalen.

Groei omarmen: geest, lichaam en identiteit

Opgroeien als Third Culture Kid leerde me me aan te passen en flexibel te zijn. Hoewel dit sterke eigenschappen zijn, kunnen ze ook saboteurs worden als ze doorschieten. Mijn uitdaging is om gedrag te herkennen en opnieuw te programmeren dat me niet langer dient. Onlangs liet een sessie met een coach voor spreken in het openbaar zien hoe diep deze patronen nog zitten. Hij doorzag mijn aangeleerde patronen via mijn handgebaren! Dit voortdurende werk herinnert me aan het belang van somatisch coachen — lichaamsbewustzijn integreren met mindset. Ons lichaam draagt waarheden die onze geest kan over het hoofd zien.

Zoals Bridges zegt: "We kunnen angstig zijn in dit niemandsland en proberen te ontsnappen." Maar als we de onzekerheid van deze tussenfase kunnen omarmen — als de brij in de pop van een vlinder, waar we tegelijk niets en alles zijn — en als we geduldig, zacht en liefdevol voor onszelf zijn en tegelijk durven te dromen van en iets nieuws te creëren, dan kunnen ook wij, net als een vlinder die uit de pop komt, transformeren. Dit proces met nieuwsgierigheid en zelfcompassie omarmen stelt ons in staat vernieuwd uit onze overgangen te komen en klaar te zijn om nieuwe vormen en doelen aan te nemen.