Mind management: een reis die 27 jaar duurde

In 1998 gaf mijn vader me met kerst een boek over meditatie. Ik herinner me dat ik een beleefd "bedankt" mompelde en onhandig glimlachte, terwijl ik van binnen dacht: "Serieus? Geen interesse!" Als kind betrapte ik hem af en toe in lotushouding, met gesloten ogen, in de woonkamer. Mijn reactie? Een opgetrokken wenkbrauw, een oogrol en een snelle aftocht. Als zelfverklaarde christen-boeddhist (een echte hippie) gaf hij me ook nog een paar andere boeken over Indiase spiritualiteit. Interessant genoeg kreeg mijn broer die nooit. Bij mij moet hij hebben aangevoeld dat ik op een gegeven moment klaar zou zijn om meditatie te verkennen. Ik bewaarde die boeken, maar ze bleven ongeopend tot vorige week — 27 jaar nadat hij ze me gaf. De opdracht erin luidt: "Moge dit je helpen je pad te vinden!" Ik kon het niet laten te grinniken. Ik ben al tientallen jaren op "mijn pad", maar beter laat dan nooit! Hij glimlacht ongetwijfeld ergens op me neer en denkt: "Ik zei het toch?"
Waarom nu?
Waarom opende ik dat meditatieboek dus eindelijk na jaren negeren? Een ontwaken in de middelbare leeftijd, misschien?!
Zoals velen van jullie weten, is Positive Intelligence voor mij transformerend geweest, zowel persoonlijk als professioneel. Na enkele jaren de principes toe te passen, ervaar ik veel meer vreugde, balans en zelfvertrouwen. Het heeft me geholpen aanwezieger te worden, te genieten van wat het leven biedt, dankbaarheid te voelen en de schoonheid op te merken in mijn omgeving en in de mensen die ik ontmoet. Ik heb ook gezien hoe mijn cliënten die de Positive Intelligence-training hebben gevolgd en hun reis hebben voortgezet, meer rust, helderheid, vreugde, bewustzijn en intentionaliteit in hun keuzes vinden. Alles begint met volledig aanwezig zijn bij wat er is, zonder oordeel, maar met nieuwsgierigheid en empathie. De transformatie die ik ervoer, voelde spiritueel, op een manier die moeilijk te verwoorden is — misschien een groter gevoel van innerlijke vrede of een groeiend vertrouwen in mezelf en dit avontuur dat leven heet.
In het afgelopen jaar, als uitbreiding en verdieping van Positive Intelligence, heb ik meer klassieke meditatie (zittend met gesloten ogen) opgenomen in mijn ochtend- en avondroutine. Hoewel niet perfect consistent, is het frequent genoeg geworden dat ik het echt mis als ik het niet doe. Dit is een verrassende verschuiving, aangezien ik het grootste deel van mijn leven moeite had om stil te zitten. Zelfs als ik stil was, was ik altijd met iets bezig: tv kijken, een boek lezen, een spel spelen. Er was altijd een element van activiteit.
En nu, voor het eerst, vind ik het echt heerlijk om zo'n 20 minuten stil te zitten, gewoon te zijn. Niets te doen. En te benaderen wat er in mijn geest opkomt met empathie en nieuwsgierigheid.
De kracht van mind management
Tijdens een recente meditatiecursus bracht de docent het concept "Mind Management" ter sprake, en dat resoneerde diep bij me.
Als mensen managen we talloze aspecten van ons leven: huishouden, kinderen, huisdieren, banen, loopbanen, teams, projecten, gezondheid, tijd, financiën, relaties, boodschappen en meer. In sommige gebieden blinken we uit en in andere worstelen we. Maar waarom verzuimen zoveel van ons onze geest te managen? Het lijkt absurd als je bedenkt dat onze geest de hele dag "aan" staat! We praten, verwerken, bevragen, bekritiseren, analyseren, bewegen en drinken. We zijn voortdurend bezig.
Veel van mijn cliënten delen dit gevoel:
- "Als ik maar kon vertragen..."
- "Mijn hoofd zit zo vol, altijd in de weer."
- "Ik heb meer balans in mijn leven nodig."
- "Ik wil aanwezieger zijn als ik bij mijn gezin ben."
Geen wonder dat we vaak om 2 of 3 uur 's nachts klaarwakker worden met to-dolijsten, zorgen en overweldigende gedachten. Onze hersenen hebben tijd nodig om de gebeurtenissen van de dag te verwerken, en als dat overdag niet gebeurt, gebeurt het tijdens je slaap.
Onze geest lijkt ook veel van ons leven te bepalen. Een groot deel van wat we doen gebeurt op de automatische piloot. We laten onze geest alle beslissingen nemen, en met veel van die beslissingen zijn we het fundamenteel oneens - al die slechte gewoonten die we voortdurend proberen af te leren. Van te veel junkfood eten of één glas wijn te veel drinken, tot ongeduldig reageren op een collega, uitvallen tegen een kind, werk uitstellen of een moeilijk gesprek ontwijken. Wat als we onze geest echt konden vertellen waarop hij zich moet richten en wat hij moet doen? We zijn niet onze gedachten. We kunnen kiezen wat we denken en waarop we ons richten.
In het meditatieboek dat mijn vader me gaf, schrijft de auteur, Eknath Easwaran: "Als dit lichaam is als de carrosserie van een auto, dan is de geest de motor — het belangrijkste onderdeel van het voertuig. Als zodanig behoren we er bijzondere aandacht en zorg aan te besteden [...] Maar zoveel mensen die een Ferrari-carrosserie willen, zijn tevreden met een oude Model T-motor die erin voortsukkelt. Het grootste deel van hun aandacht gaat naar uiterlijkheden: verchroomde wieldoppen, bordeauxrode vinylstoelen, [...] poppetjes die in het achterraam met hun hoelarokjes schudden. Wat heeft dat allemaal voor zin als de zuigers versleten zijn en je motor niet presteert? We hebben geesten nodig die krachtig, helder en tot onderscheid in staat zijn. En we hebben geesten nodig die aanwijzingen volgen, geen opstandige."
Hoef ik nog meer te zeggen?
Dus, of het nu via Positive Intelligence, meditatie of iets anders is: hoe manage jij je geest, zodat hij jou niet managet?


